De perfecte mix tussen vrijwilligerswerk, toffe trips en Spaans leren
Neem er een koffie bij, zet je gemakkelijk en duik mee in het avontuur van Tamisha in Costa Rica. Ze trok voor twee weken naar een project naar Santa Teresa voor een geweldig project: een mix van vrijwilligerswerk in de lokale community, leuke trips met haar nieuwe vrienden en Spaans leren tijdens lessen in het kamp die allesbehalve saai waren. Dit is haar verhaal.
Pura Vida - Welkom in Costa Rica!
Hey mede-avonturiers!
Ik droomde er al eeuwen van om Costa Rica, het land van de Pura Vida, te bezoeken. Maar dat deze reis me zó zou veranderen? Dat had ik nooit verwacht. Ik had het geluk dat ik twee fantastische weken in Santa Teresa mocht doorbrengen bij Jakera, een geweldige partner van KILROY. De focus? Een aardig mondje Spaans leren en de handen uit de mouwen steken in de lokale community.
Mijn verwachtingen waren hoog, zeker na alle TikToks en Reels over de beroemde zonsondergangen in Santa Teresa. En eerlijk? De hype is 100% echt. Hoewel ik er precies tijdens de overgang van het regenseizoen naar de zomer was, was de lucht elke avond weer magisch.
Maar wat me uiteindelijk het meest omver blies, waren niet eens de stranden. Het was de sfeer in het kamp en de geweldige mensen die ik daar heb ontmoet.
Een kamp met een gouden randje (serieus!)
Voor ik vertrok, had ik eigenlijk geen verwachtingen van het kamp zelf, maar Jakera was echt duizend keer beter dan ik had durven dromen. De mensen die er werken zijn zo warm dat het oprecht voelde als een kleine familie. We waren een groep van dertien vrijwilligers en de klik was er meteen. Vanaf het moment dat we de shuttlebus instapten, wisten we dat we de komende twee weken dag en nacht met elkaar optrekken.
Als je solo reizen een beetje spannend vindt, is zo’n project echt de makkelijkste manier om vrienden te maken. Je hebt sowieso al dezelfde passie: je hebt allebei voor deze plek en voor vrijwilligerswerk gekozen, dus het ijs is binnen een minuut gebroken.
Wat ook enorm hielp, was dat de staff de groepsdynamiek perfect aanvoelde. Op woensdag ruilden we het vrijwilligerswerk in voor een groepshike of interactieve Spaanse lessen, en we leerden zelfs dansen zoals de Merengue. Geloof me, niets verbreekt de ongemakkelijkheid sneller dan samen een danspasje verknallen of van je surfboard af rollen.
Chef Mario: de ultieme camp-bonus
Vergeet alles wat je denkt te weten over eten op kamp. Geen klef 'verloren brood', droge boterhammen met stierenboter of lauwe knakworsten hier. Chef Mario was zonder twijfel de grootste verrassing van de hele reis. Ik had eerlijk gezegd verwacht dat het eten niet veel soeps zou zijn, maar ik meen het als ik zeg dat ik alleen al voor Mario’s kookkunsten terug zou gaan!
Hij toverde de ene na de andere indrukwekkende maaltijd op tafel: van typische Costa Ricaanse gerechten zoals rijst, bonen en bakbanaan tot heerlijke pasta’s. En het ontbijt? Pure luxe! Verse pancakes, eitjes en zowat elke soort fruit die je maar kunt bedenken. Daarmee vergeleken stelt dat typische jeugdbewegingseten echt helemaal niets voor.
Iets terugdoen: Van beach cleanups tot klussen op school
Het vrijwilligerswerk gaf me echt enorm veel voldoening. Natuurlijk kwam ik naar Costa Rica om te leren en de cultuur op te snuiven, maar ik kreeg ook de kans om echt iets te betekenen voor de mensen die in Santa Teresa wonen. Dat maakte de trip zoveel waardevoller dan een gewone vakantie. Ik voelde me voor even echt onderdeel van de community. En dat gevoel is zoveel waard. Het was ook cool hoe flexibel het project was, want we pasten onze plannen gewoon aan het weer aan:
1. Beach Cleanup: we hielpen met het schoonmaken van het strand vlak voor het kamp. Het was gek wat we allemaal vonden: van legoblokjes en speelgoed tot complete schoenzolen. We sorteerden al het plastic in 'goed' (recyclebaar) en 'slecht' plastiek, waarna onze groepsleider Aban alles naar het lokale recyclingpunt bracht.
2. Klussen op school: we werkten samen met lokale schooltjes die zelf amper budget hebben voor onderhoud, omdat bijna al het geld naar maaltijden voor de leerlingen gaat. Bij een basisschool in Santa Teresa hebben we nieuwe houten tafels (die de vorige groep had getimmerd) geschuurd en geverfd.
3. Tuinieren met de Kids: op een ander schooltje in Mais doken we de tuin in. De kinderen waren zó schattig! Ze kwamen constant naar ons toe gerend om gele bloemetjes in ons haar te steken terwijl we aan het werk waren!
Spaans, surfen & watervallen
Vrijwilligerswerk was dan wel de rode draad, maar er was ook meer dan genoeg tijd voor serieuze porties avontuur. Ik volgde twee weken lang Spaanse les (vier dagen per week). Hoewel ik vroeger al eens met Spaans had geworsteld, vond ik het altijd doodeng om mijn mond open te trekken. Gelukkig was mijn lerares Lily een topper: ze hield het praktisch en liet die stoffige boeken dicht. Soms brachten ze zelfs vers fruit uit de tuin mee om de woordenschat erin te stampen. Letterlijk om van te smullen dus! Ik startte op B1-niveau en na die twee weken babbelde ik al een stuk vlotter. De grootste overwinning? Dat ik nu eindelijk over die drempel heen ben en Spaans durf te praten.
En tja, als je in Santa Teresa bent, móet je de oceaan in. Ik heb het surfen één keer geprobeerd en wonder boven wonder: ik bleef staan op dat board! (En de rest van de groep ook, applaus voor ons). Onderschat het niet, het is een serieuze workout en echt topsport, maar de instructeurs waren zo enthousiast dat we onszelf bijna pro’s voelden.
Als kers op de taart boekten we voor een klein prijsje (ongeveer €42,50) een dagtrip naar Montezuma. Dat was inclusief vervoer, lunch en een hike naar de watervallen. Die watervallen waren echt next level en de wandeling erheen was heerlijk. Omdat we er net na het regenseizoen waren, was de jungle knalgroen en rook het overal waanzinnig goed. Voor velen van ons was dit dé dag van de trip.
Wat houdt je nog tegen?
Costa Rica is een droombestemming, maar de combinatie van reizen en vrijwilligerswerk maakte de ervaring voor mij pas écht compleet. Twijfel je nog of zo’n trip iets voor jou is? 100% doen! Ik vond het zo inspirerend om iets terug te kunnen doen voor de community, dat ik vanaf nu bij al mijn toekomstige reizen op zoek ga naar manieren om te helpen.
Eén ding is zeker: je komt niet als dezelfde persoon terug naar huis. Dus pak je koffers, maak je klaar voor de meest memorabele zonsondergangen ooit en bereid je voor op een warm bad bij de Jakera-familie. Je gaat er geen seconde spijt van krijgen!
Droom jij ook van zo’n avontuur?
Wil jij net zoiets meemaken als Tamisha? Zie je het wel zitten om reizen en avontuur te combineren met vrijwilligerswerk of het leren van een nieuwe taal?
Klik op de knop hieronder en neem contact met ons op. We kijken samen naar alle mogelijkheden!
Maak een (online) afspraak!
